“Hayatın İçinden” kategorisinin son yazısında modern hayatın o bitmek bilmeyen yetişme telaşını, durmanın neden bu kadar suçluluk hissettirdiğini konuştuk. Ancak bazen o koşturmaca, sadece işlerin çokluğundan değil, durduğumuzda yüzleşeceğimiz o derin sessizlikten kaçmak içindir. Bugün burada, biraz daha derine, o sessizliğin içindeki fısıltılara bakacağız. Çünkü çoğu zaman bizi durmaksızın koşturan…

Bazen hayatın içinde dönüp dolaşıp aynı noktaya geldiğini hisseder misin? İlişkiler değişir ama senaryo benzer kalır. İş değişir ama his aynı kalır. Hedefler koyarsın ama bir yerde sabote olursun. İşte tam burada kimlik inançları devreye girer. Kimlik inançları, “Ben kimim?” sorusuna bilinçaltında verdiğimiz cevaplardır. Çoğu zaman bu cevapları bilinçli olarak…

Bilinçaltı sabotajı, aslında bilinçaltının sana karşı çalışması değildir. Bu bir koruma mekanizmasıdır. Zihnin bilinçli kısmı “Artık başlamalıyım” derken, bilinçaltın sessizce şu soruları sorar: “Ya başarısız olursan?” “Ya reddedilirsen?” “Ya kontrolü kaybedersen?” Bu sorular çoğu zaman senin kendi düşüncen gibi gelir. O yüzden fark etmesi zordur. Bilinçaltı geçmiş deneyimlerden beslenir. Çocuklukta…