Haftanın başında hayatın tam içinden bir aynaya bakıp o çok tanıdık gerçeği masaya yatırdık: Vermek bizim için ne kadar kolaysa, bir iltifatı, bir hediyeyi ya da hayatın sunduğu büyük bir bereketi içtenlikle kabul etmek o kadar zor. Zihnimizle “Ben de en güzelini hak ediyorum” demek ne yazık ki bu kısırdöngüyü…

Hayatınız boyunca etrafınızdaki insanların dertlerine ortak olmayı, onların krizlerini çözmeyi, yollarını aydınlatmayı kendinize görev edindiniz mi? İlişkilerinizde hep bir şeyleri tamir etmeye, partnerinizin potansiyelini açığa çıkarmak için kendi ömrünüzden vermeye mi odaklanıyorsunuz? Eğer bu senaryolar size tanıdık geliyorsa, ruhunuz farkında olmadan çok ağır ve yıpratıcı bir maske takmış demektir. Biz…

Geçmişin yükünden özgürleşmek ve içimizdeki o güvenli yuvaya, kendi özümüze dönmek istediğimizde karşımıza çıkan en büyük duvar genellikle geleceğin kaygısı değil, geçmişin bitmek bilmeyen gölgesidir. Pek çoğumuz farkında olmadan sırtımızda devasa bir heybeyle yaşıyoruz. O heybenin içinde çocuklukta kırılan kalbimizin parçaları, yıllar önce bitmiş ama zihnimizde hala hesabı kapatılmamış ilişkilerin…

Hayatımızda sürekli tekrar eden tıkanıklıklar fark ederiz. Tam işler yoluna girecekken çıkan aksilikler, elimize geçecekken uçup giden fırsatlar veya bir türlü tam olarak “tamam” hissedememe hali… Çoğu zaman bu durumları dış koşullara bağlamaya meyilliyizdir. Ancak JAAS (Jean Adrienne Arınma Sistemi) bize der ki: “Dışarıda gördüğün her engel, içerideki bir dosyanın…

Bir önceki yazımızda, kıyaslama tuzağının bizi nasıl kendi yolumuzdan alıkoyduğunu konuştuk. Ancak bazen bu durum sadece bir sosyal medya illüzyonu değildir; bazen kendimizi gerçekten de başkasının hayatını yaşamak zorunda hissedebiliriz. Eğer hayatında sürekli aynı tıkanıklıkları yaşıyorsan, ruhunun derinlerinde bir yerlerde, sen farkında olmadan bir başkasının acısını veya yarım kalmış hikayesini…

“Hayatın İçinden” kategorisinin son yazısında modern hayatın o bitmek bilmeyen yetişme telaşını, durmanın neden bu kadar suçluluk hissettirdiğini konuştuk. Ancak bazen o koşturmaca, sadece işlerin çokluğundan değil, durduğumuzda yüzleşeceğimiz o derin sessizlikten kaçmak içindir. Bugün burada, biraz daha derine, o sessizliğin içindeki fısıltılara bakacağız. Çünkü çoğu zaman bizi durmaksızın koşturan…

Bazen hayatın içinde dönüp dolaşıp aynı noktaya geldiğini hisseder misin? İlişkiler değişir ama senaryo benzer kalır. İş değişir ama his aynı kalır. Hedefler koyarsın ama bir yerde sabote olursun. İşte tam burada kimlik inançları devreye girer. Kimlik inançları, “Ben kimim?” sorusuna bilinçaltında verdiğimiz cevaplardır. Çoğu zaman bu cevapları bilinçli olarak…

Bilinçaltı sabotajı, aslında bilinçaltının sana karşı çalışması değildir. Bu bir koruma mekanizmasıdır. Zihnin bilinçli kısmı “Artık başlamalıyım” derken, bilinçaltın sessizce şu soruları sorar: “Ya başarısız olursan?” “Ya reddedilirsen?” “Ya kontrolü kaybedersen?” Bu sorular çoğu zaman senin kendi düşüncen gibi gelir. O yüzden fark etmesi zordur. Bilinçaltı geçmiş deneyimlerden beslenir. Çocuklukta…