Geçtiğimiz günlerde ekinoksu geride bıraktık; doğanın o muazzam dengesini, geceyle gündüzün birbirine eşitlenişini selamladık. Ancak doğa bu dengeyi sessizce ve kendi ritminde kurarken, biz modern hayatın içinde çoğu zaman kendi dengemizi bir kenara itip bir “yetişme” yarışına giriyoruz. Pazartesi sabahı uyandığında zihninde dönen o bitmek bilmeyen listeler, cevaplanması gereken…

Mükemmeliyetçilik yeni başlangıç korkusunu büyüten en güçlü faktörlerden biridir. “Ya tam olacak ya hiç olmayacak” düşüncesi bizi hareketsiz bırakır. Oysa gerçek şu: Kimse tamamen hazır hissettiği için başlamaz. Hazırlık çoğu zaman yolda oluşur.

Bazen hayat durmamışken bile durmuş gibi hissedilir. Günler geçer, sorumluluklar yapılır, hatta dışarıdan bakınca her şey “normal” görünür. Ama içten içe bir ses fısıldar: Hayatım neden ilerlemiyor? Belki sen de son zamanlarda sık sık şunu düşünüyorsundur: “Hayatım neden ilerlemiyor?” “Ben neden yerimde sayıyorum?” “Herkes bir şeyler yapıyor gibi, ben neden…