Bahar; acele etmek değil, uyanmaktır. Gürültü değil, filizlenmedir. Bu bahar eşiği ritüeli; yeni başlangıç korkusunu bastırmak için değil, ona güvenle eşlik etmek için tasarlandı. Bazen hayat ilerlemiyor gibi hissederiz. Bazen başlamak isteriz ama içimizde görünmez bir el freni vardır.  Arınma yaptık.  Eski yükleri bıraktık. Ama şimdi soru şu: “Peki şimdi…

Şubat sonu garip bir eşiktir. Yeni yılın heyecanı hafifçe dağılmıştır. Bahar henüz gelmemiştir. İçimizde bir şey çözülür ama tam da ne olduğunu adlandıramayız. Belki yorgunluk. Belki sıkışmışlık. Belki de artık bize ait olmayan bir ağırlık. İşte tam bu dönemde bir enerji arınma ritüeli, başlatmak için değil; bırakmak için yapılır. Çünkü…